Widząc nazwiska kilku moich ulubionych pisarzy skusiłem się na tę antologię tym bardziej, że dwie poprzednie (Legendy i Legendy II) całkiem mi się podobały. Ogólnie uważam takie zbiorki za dobry pomysł – oprócz opowieści znanych i lubianych pisarzy widzę w tym szansę na poznanie nowych autorów, po których powieści mogę sięgnąć, jeśli spodoba mi się to, co tutaj znajdę. A jak było tym razem? Choć większość opowiadań jest tutaj krótsza, to nie wpłynęło to zasadniczo na przyjemność z lektury. Oto lista opowiadań wraz z subiektywną oceną i krótkimi wrażeniami z każdego z nich. Neil Gaiman ... Czytaj dalej

Po niedawnej lekturze (i recenzji) baśni współczesnej, sięgnąłem po baśń XIX-wieczną, choć w Polsce wydaną nie aż tak dawno. Moją uwagę zwróciły rekomendacje C. S. Lewisa, który pisał, że swoją Narnię zawdzięcza w dużej mierze MacDonaldowi. (Jak wielkim fanem Narnii jestem, niech świadczy to, że swoją córeczkę nazwałem Łucja m. in. na cześć bohaterki paru z tych książek.) Choć jakoś specjalnie rozczarowany nie byłem, to jednak chyba liczyłem na nieco więcej. „Królewna i goblin” jest dobrze napisana (również tłumacz dobrze wykonał swoją pracę), ale pozostaje bardzo silnie w tradycj... Czytaj dalej

Wysoko cenię Dukaja - uważam go za najlepszego żyjącego polskiego pisarza (nie tylko fantastyki). Jego książki jednak były zawsze bardzo ambitne i dlatego ciekawiło mnie, jak wyszła mu ta baśń, „Wroniec”. Nie jest to co prawda utwór dla dzieci (raczej bym go dzieciom nie dawał – miejscami jest trochę za bardzo makabryczny), ale za to przypominał lubianego przeze mnie Neila Gaimana – „Nigdziebądź” lub „Koralinę”. Coś w rodzaju dziecięcego horroru, fantasmagorycznego, dziwacznego, nie do końca zrozumiałego. Czytało się to dobrze. Niewiele jest now... Czytaj dalej

Trylogię tworzą następujące tomy: ”Samo ostrze” („The Blade Itself”) „Before They Are Hanged” „Last Argument of Kings” W Polsce ukazał się niestety tylko pierwszy tom i biorąc pod uwagę sytuację wydawnictwa ISA raczej nie ma co się spodziewać zbyt prędko tłumaczeń pozostałych. Wychodząc z tego założenia, po bardzo wciągającej lekturze „Samego ostrza” kupiłem sobie pozostałe dwa tomy w angielskim oryginale. I mówiąc krótko, nie żałuję. Od czasu Scotta Lyncha dawno nie czytałem nic tak dobrego! Na pierwszy rzut oka trylogia wygląda na... Czytaj dalej

Spotkaliśmy się w ostatnią sobotę u mnie w domu, aby rozpocząć kampanię w WFRP3. Postacie przygotowaliśmy na poprzednim spotkaniu, tydzień temu – nie tylko mechanikę i ekwipunek, ale i psychologiczne zarysy charakterów oraz skrótowe historie. Wcześniej rozegraliśmy też jednostrzał gotowymi postaciami, aby wyrobić sobie ogólną opinię o mechanice. Graliśmy ok. 4 godzin, czyli w sumie tak jak zwykle. Przygotowałem starannie scenariusz, ale w praktyce bardzo niewiele z niego pozostało. Jeden z graczy, wbrew ustalonej na wstępnym spotkaniu motywacji postaci, podchwycił pierwszy wątek na ses... Czytaj dalej

Skończyłem wczoraj czytać tę książkę, moją pierwszą w Nowym Roku 2010. Nie jestem wielkim fanem twórczości okołoerpegowej, ale od czasu do czasu zdarza mi się, jak widać, coś przeczytać. Mówiąc krótko, powieść należy do tych lepszych osadzonych w świecie Warhammera, co jednak i tak plasuje ją w średniej ogólnofantastycznej. Nie żałuję, że ją przeczytałem (zwłaszcza że wracam w tym roku do WFRP w związku z trzecią edycją), ale szukającym dobrego dark fantasy raczej poleciłbym Abercrombie, którego czytam równolegle. James Wallis jako wydawca WFRP z czasów Hogshead setting zna bardzo dobrze i ci... Czytaj dalej

Kolejna ciekawostka wygrzebana na obcych forach. Tym razem podaję link do przygotowanej przez fana doc_cthulhu karty postaci do nowej edycji Warhammera. Jest to wersja specjalnie dla osób, które wolą bardziej tradycyjną kartę postaci do wypełniania ołówkiem, bez konieczności używania na sesji kolorowych kart z pudełka. Czytaj dalej

Polecam bardzo fajną przygodę o duchach do 3 edycji Warhammera: "Ghost of Mondstille" Nie jest to co prawda oficjalny materiał FFG, ale na pewno przyda się lepiej nieco bardziej doświadczonym graczom od dotychczas dostępnego krótkiego dema nowych zasad. Autorem przygody jest Clive Oldfield. Tekst jest oczywiście w języku angielskim. Czytaj dalej

Wciąż jeszcze nie miałem w rękach nowej edycji Warhammera, ale po całkiem niezłych zajawkach, w tym przykładowej przygodzie, jakie publikowano na stronie Fantasy Flight Games, można chyba sobie dość dobrze wyrobić zdanie o nowej mechanice. Oczywiście bez rozegrania paru sesji trudno do końca powiedzieć, czy będzie to fajne w graniu czy nie, ale spróbowałem sobie podsumować najważniejsze fakty. Pomijam tu samą formę wydania (karty zamiast list w podręczniku, żetony itp.) i skupiam się na mechanice. Kolejność punktów dość przypadkowa. 1. „Bogate kostki”, tzn. bogate w znaczenia ... Czytaj dalej

Poniżej zamieszczam moje bardzo luźne tłumaczenie wpisu na jednym z amerykańskich blogów (link poniżej). Zaintrygowało mnie prezentowane tu podejście do rpg, a przy okazji pomyślałem, że może znajdą się na polterze osoby, które też to zainteresuje. Nie chodzi mi tutaj o konkretną grę, a raczej o świeże spojrzenie na rpg. Także poszczególne rozwiązania można pewnie traktować w oderwaniu od pozostałych i po prostu używać jako technik na własnych sesjach. Let’s Play Mind Games! Chuck and Marty http://www.thestoryverse.com/go/2009/09/04/lets-play-mind-games/ 1. Interesujące porażki Nie t... Czytaj dalej