» Blog » James Wallis „Piętno Potępienia”
06-01-2010 16:22

James Wallis „Piętno Potępienia”

W działach: WFRP3, książki | Odsłony: 27

James Wallis „Piętno Potępienia”
Skończyłem wczoraj czytać tę książkę, moją pierwszą w Nowym Roku 2010. Nie jestem wielkim fanem twórczości okołoerpegowej, ale od czasu do czasu zdarza mi się, jak widać, coś przeczytać. Mówiąc krótko, powieść należy do tych lepszych osadzonych w świecie Warhammera, co jednak i tak plasuje ją w średniej ogólnofantastycznej. Nie żałuję, że ją przeczytałem (zwłaszcza że wracam w tym roku do WFRP w związku z trzecią edycją), ale szukającym dobrego dark fantasy raczej poleciłbym Abercrombie, którego czytam równolegle.

James Wallis jako wydawca WFRP z czasów Hogshead setting zna bardzo dobrze i cieszyły mnie drobne szczególiki wplecione w treść książki. Główny zarys fabuły jest dość typowy dla powieści ze świata Warhammera, ale stara się przedstawić wszystko w bardziej zagadkowej formie i szykuje parę niespodzianek. Z tego też powodu, żeby nie psuć zaskoczenia, nie będę tu się rozpisywał o fabule. Ot tyle, że akcja rozgrywa się niedługo przed Burzą Chaosu (nie jest powiedziane to wprost, a jedynie zasugerowane), na pogórzu Gór Szarych, w Altdorfie i okolicach, potem w Marienbergu, aż wreszcie dociera do Ostlandu. Bohaterem jest żołnierz, oficer pikinierów reiklandzkich, który odkrywa spisek kultystów i niezbyt dobrze na tym wychodzi. Jak to w ponurym świecie niebezpiecznych przygód.

Największe zarzuty mam wobec pierwszej połowy książki. Wydaje mi się, że akcja tutaj jest zbyt pobieżnie opisana, jakby autor napisał dwa razy dłuższą powieść, którą potem musiał skracać. Druga połowa, od spotkania z mutantami, jest dużo lepsza. Bohater staje się jakby żywszy, bardziej zdecydowany (co zresztą w jakiś sposób odpowiada wydarzeniom, więc może było zamierzone). Koniec pozostaje lekko otwarty, co nie dziwi, gdy wiadomo o dwóch kolejnych tomach wydanych na Zachodzie. Dla mnie jednak był satysfakcjonujący, co cieszy mnie o tyle, że raczej nie będę kontynuował lektury cyklu.


3
Notka polecana przez: kaduceusz, karp, Repek
Poleć innym tę notkę

Komentarze


Ifryt
   
Ocena:
0
Parę dni temu recenzja tej powieści ukazała się też na blogu Morrslieb.dk - oczywiście w języku angielskim. Jak ktoś ciekawy, to polecam. Autor tamtej recenzji ma dużo lepsze zdanie o książce.
07-01-2010 10:05
karp
   
Ocena:
0
Ja w ogóle mam nienajlepsze zdanie o książkach staroswiatowych, które niestety wyrobiłem sobie na przykladach. Nie czytalem za duzo, moze kilkanascie książek, ale poziom zdecydowanie nie zachwycił. Ostatnio wziąłem się za przygody Gotreka i Felixa, pierwszy tom połknąlem ot tak, bo energia jeszcze była, drugi był chyba nawet lepszy, ale z trzecim męczyłem się ponad dwa tygodnie, odkladajac książkę często, a czwartego tomu zwyczajnie się lękam ;)
07-01-2010 12:28
Ifryt
   
Ocena:
0
Z Gotrekiem i Felixem miałem podobnie - przeczytałem tylko dwa pierwsze tomy. I nawet nie były złe. Ale potem już się nie dało za bardzo czytać. :/
07-01-2010 12:36
rubbish
   
Ocena:
+1
Cóż, odniosłem zupełnie inne wrażenie niż lifryt - wg mnie pierwsza część książki jest ciekawsza, pełniejsza, podczas gdy druga wydaje się być pisana trochę ,,na szybko", co nie znaczy, że jest nieprzemyślana i niechlujna - całość się ładnie zazębia, a finał jest satysfakcjonujący. Książka może się podobać.
01-01-2011 20:08

Komentowanie dostępne jest po zalogowaniu.

ZAMKNIJ
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.